Etnografik tekstiller; toplumların yaşam biçimlerini, üretim geleneklerini, estetik anlayışlarını ve kültürel kimliklerini yansıtan önemli kültür varlıklarıdır. Halılar, kilimler, geleneksel giysiler, işlemeli kumaşlar, dokumalar ve günlük kullanım amacıyla üretilmiş tekstil ürünleri bu kapsamda değerlendirilir. Tekstil eserler, organik yapıları nedeniyle çevresel koşullardan kolaylıkla etkilenebilir. Işık, sıcaklık, nem, toz, yanlış depolama, hatalı sergileme, böceklenme ve bilinçsiz müdahaleler eserlerde renk değişimi, lif kaybı, yırtılma, deformasyon ve yüzey kirlenmesi gibi bozulmalara neden olabilir. Konservasyon süreci, eserin ayrıntılı olarak incelenmesi ve mevcut durumunun belgelenmesiyle başlar. Kullanılan lif türleri, dokuma tekniği, boya özellikleri, önceki onarımlar ve bozulma alanları değerlendirilir. Bu değerlendirme sonucunda eserin ihtiyaçlarına uygun bir koruma planı oluşturulur. Yüzey temizliği, destekleme, sağlamlaştırma, uygun paketleme ve kontrollü depolama konservasyon çalışmalarının temel aşamaları arasındadır. Müdahalelerde eserin özgünlüğünün korunması, mümkün olan en az işlemin uygulanması ve kullanılan malzemelerin eserle uyumlu olması büyük önem taşır. Etnografik tekstillerin doğru koşullarda korunması, yalnızca fiziksel bir objenin muhafaza edilmesi anlamına gelmez. Aynı zamanda geçmiş toplumların üretim tekniklerinin, geleneklerinin ve kültürel hafızasının gelecek kuşaklara aktarılmasını sağlar.